دهانت را به آتش کشیدند

و قلبت را

در سینه ی مردی گذاشتند

که بارها به سویت آتش گشوده بود

وطنت را تکه تکه کرند

تنت را تکه تکه کردند

و درختانی را به مزارعتان آوردند

که زیتونهایی سرخ بار می آورند

دیوارهایی سرخ

چشم هایت را باز کن و دیوارهایی را ببین

که آفتاب را دزدیده اند از تو

دهان سوخته ات را باز کن

و نفس بکش

تا ریه هایت

که در سینه ی سرباز دشمن اسیر شده اند

جان تازه ای بگیرند

بیهوده دنبال دست هایت نگرد

وقتی

به موازات اسلحه ات

آرام گرفته ای

وقتی

تمام ترست از این است

که فردا

انگشتت

 ماشه ی اسلحه ای را بچکاند

که رو در روی فرزندت

ایستاده است

آنقدر خیابان را انتظار میکشم

تا کلاغها خبر بیاورند

غروب که شد

برای همیشه

انتظار را میگذارم توی جیبم

وخدا را خشمگین نگاه می کنم

که دستهایت را از من گرفت

خورشید را

به چشمهایت کوک میزنم

تاتو

بیدار شوی

در طلوع چشمهایم

(۲)

فاجعه ای بزرگ

فلوتم را

   جاگذاشته ام

        میان لحظه ها

وافسوس می خورم

      آمدنت را

          خلوتی نباشد

من و تو وستارگان

من توراهستم

تومرانیستی

وستارگانند به دوری بدنام

دراین غبار ریخته ی نیستی

  بادهایند ابری

        ابرهایند سرگردان

چند وقته درس ومشق وکنکور اجازه به روز شدن نمیداد

ولی دوباره اومدم

نه دست خالی نه دست پر

آسمان

بادبادک را

به بازی میگیرد

به سود خنده های تو!

تومن باشی

ومن توباشم

انگارآینه

فراموشش کرده است

*)

گیسوانت را

آشفته می شوم

تاگربگیرد

      تبسمهایت

        عیدتون مبارک

انتظارسبزدرختان

ازدحام ابرآرزو می کند

   وتمنای باد  همدمی

دروازه های شرقی احساس

    باز است ومن

            هنوز

           قفس قسمت می کنم

اثری دیگر)

باورکن

بوی زمستان میدهد دیستهایم

من

دختربرف وآینه ام

درآینه

ازآفتاب حرف میزنم

          تا بربایمت